2010-01-21 (Thu)
นั่งคอยรถเมล์ ไม่รู้เมื่อไรจะมา
ก็เซ็งหนักหนา เสียดายเวลาหายใจ
หลายคันผ่านมา ไม่ใช่คันที่จะไป
โอ้ยเมื่อยหัวใจ อิจฉาใครๆ เขาได้ไปก่อน
เหมือนคอยคู่ใจ ไม่รู้เมื่อไรจะเจอ
ได้แต่ชะเง้อ เรื่อยไปด้วยใจรุ่มร้อน
เรื่องมากตรงไหน แค่อยากเจอคนแน่นอน
ได้แต่กอดหมอน เมื่อไหร่หนอเราะโชคดี
(อกมันสะท้อน)
*สมควรจะเจอกันแล้ว สมควรจะมาได้แล้วใช่ไหม
ฉันกำลังมีไฟ ก็อยากจะรักสักที
อยากจะมีคนเอาใจ จับมือกันไปคงสุนทรี
ยิ่งคิดยิ่งอยากมี เมื่อไหร่จะมา
**นั่งคอยรถเมล์ ก็คิดถึงใจตัวเอง
อารมณ์มันเซ็ง เบื่อดวงชะตาเชื่องช้า
คันที่เฝ้าคอย ทำใมหนอยังไม่มา
+++คันที่มา เดี๋ยวมา เดี๋ยวมา ก็ไม่ได้คอย
ซ้ำ *,**
คนที่เราคอย หลงคอย หลงคอย ทำใมไม่มา
>> ReadMore
ก็เซ็งหนักหนา เสียดายเวลาหายใจ
หลายคันผ่านมา ไม่ใช่คันที่จะไป
โอ้ยเมื่อยหัวใจ อิจฉาใครๆ เขาได้ไปก่อน
เหมือนคอยคู่ใจ ไม่รู้เมื่อไรจะเจอ
ได้แต่ชะเง้อ เรื่อยไปด้วยใจรุ่มร้อน
เรื่องมากตรงไหน แค่อยากเจอคนแน่นอน
ได้แต่กอดหมอน เมื่อไหร่หนอเราะโชคดี
(อกมันสะท้อน)
*สมควรจะเจอกันแล้ว สมควรจะมาได้แล้วใช่ไหม
ฉันกำลังมีไฟ ก็อยากจะรักสักที
อยากจะมีคนเอาใจ จับมือกันไปคงสุนทรี
ยิ่งคิดยิ่งอยากมี เมื่อไหร่จะมา
**นั่งคอยรถเมล์ ก็คิดถึงใจตัวเอง
อารมณ์มันเซ็ง เบื่อดวงชะตาเชื่องช้า
คันที่เฝ้าคอย ทำใมหนอยังไม่มา
+++คันที่มา เดี๋ยวมา เดี๋ยวมา ก็ไม่ได้คอย
ซ้ำ *,**
คนที่เราคอย หลงคอย หลงคอย ทำใมไม่มา
>> ReadMore
2010-01-20 (Wed)
เพราะว่าหนาว.....เลยทำให้อุ่นใจ
เพราะว่าเหงา.....เลยทำให้สับสน
เพราะว่ากลัว....เวลา ระยะทาง
เพราะว่าไม่กล้า....ที่จะลองดู
เพราะว่าอ่อนแอ...เกินจะข้ามไป
แค่อยากขอโทษ
เพราะเค้ามันเห็นแก่ตัว.....กลัวความผูกพันธ์มันจะจบลงกับคำว่าเลิกกัน
ถ้ารักกันจริงสักวันคงได้คบกัน
............................................................
ไม่ได้อัพบล็อคมาปีกว่า
แต่ก็แค่ปีเดียว
แต่เรื่องความรัก ไม่เคยทำให้สับสนมาหลายปีแล้ว
(^^)
จริงๆก็แค่สับสน กระวนกระวายใจนิดหน่อย ตอนนั้นอ่ะเป็นมาก
แต่ตอนนี้หายแล้ว(มั้ง)
สรุปว่าคงเพราะเหงาจริงๆแหละ พอเจอคนที่ทำให้อุ่นใจขึ้น
เลยอยากรื้อฟื้นความสัมพันธ์(ไม่ใช่แฟนเก่านะ)
ที่กระวนกระวายไม่ใช่อะไรหรอก มันเป็นนิสัยเสียอย่างนึง
ที่อยากได้อะไรต้องได้ จะเอาเลยเดี๋ยวนั้น แต่คนนี้คือคนที่แคร์จริงๆ
มันหลายประเด็นเกินไป อีกทั้งดูแล้วถึงจะผูกพัน แต่เปลี่ยนสถานะแล้วมันก็คงไปไม่รอด
กลัวตัวเองจะทำใหเสียใจ และมองหน้ากันไม่ติดมากกว่า
เหมือนจะรักมากแบบไหนไม่รู้
แต่อย่างน้อยถ้าเป็นอย่างนี้ก็ยังรู้สึกว่ายังอยู่ข้างๆกันอยู่
ถ้าจะคู่กันจริงๆยังไงซักวันก็คงได้คบกัน
อาจเสียดายเวลา แต่ทำไงได้ล่ะ ก็เค้ามันเห็นแก่ตัว
เพราะว่าเหงา.....เลยทำให้สับสน
เพราะว่ากลัว....เวลา ระยะทาง
เพราะว่าไม่กล้า....ที่จะลองดู
เพราะว่าอ่อนแอ...เกินจะข้ามไป
แค่อยากขอโทษ
เพราะเค้ามันเห็นแก่ตัว.....กลัวความผูกพันธ์มันจะจบลงกับคำว่าเลิกกัน
ถ้ารักกันจริงสักวันคงได้คบกัน
............................................................
ไม่ได้อัพบล็อคมาปีกว่า
แต่ก็แค่ปีเดียว
แต่เรื่องความรัก ไม่เคยทำให้สับสนมาหลายปีแล้ว
(^^)
จริงๆก็แค่สับสน กระวนกระวายใจนิดหน่อย ตอนนั้นอ่ะเป็นมาก
แต่ตอนนี้หายแล้ว(มั้ง)
สรุปว่าคงเพราะเหงาจริงๆแหละ พอเจอคนที่ทำให้อุ่นใจขึ้น
เลยอยากรื้อฟื้นความสัมพันธ์(ไม่ใช่แฟนเก่านะ)
ที่กระวนกระวายไม่ใช่อะไรหรอก มันเป็นนิสัยเสียอย่างนึง
ที่อยากได้อะไรต้องได้ จะเอาเลยเดี๋ยวนั้น แต่คนนี้คือคนที่แคร์จริงๆ
มันหลายประเด็นเกินไป อีกทั้งดูแล้วถึงจะผูกพัน แต่เปลี่ยนสถานะแล้วมันก็คงไปไม่รอด
กลัวตัวเองจะทำใหเสียใจ และมองหน้ากันไม่ติดมากกว่า
เหมือนจะรักมากแบบไหนไม่รู้
แต่อย่างน้อยถ้าเป็นอย่างนี้ก็ยังรู้สึกว่ายังอยู่ข้างๆกันอยู่
ถ้าจะคู่กันจริงๆยังไงซักวันก็คงได้คบกัน
อาจเสียดายเวลา แต่ทำไงได้ล่ะ ก็เค้ามันเห็นแก่ตัว
2008-11-30 (Sun)
ห่างหายจากบล็อคไปนาน
เฮ้อ
วันนี้ขอบคุณเพื่อนๆและไม่ใช่เพื่อน(มั้ง) ที่มาอวยพร
ประมาณตีหนึ่งเห็นจะได้ มีตะขาบขึ้นห้องแมร่งตกใจ
ดีนะตัวยังเล็ก เลยฆ่าน้องไปอ่ะ ก็มันกลัวนี่
ขออโหสิให้ด้วยนะ
.........
และต้องสะดุ้งตื่นสามรอบเพราะแมสเซจเข้า
สรุปหลับไม่เต็มอิ่มเลย ลุกมาเล่นเน็ต เช็ครอบหนัง
ตอนแรกกะไปดูพรุ่งนี้หลังเลิกเรียนแต่เอาวะ วันเกิดทั้งที(งานก็ยังไม่เสร็จ)
ออกไปดูทไวไลท์ จนได้ เคยดูพรีวิวแล้ว จำได้ว่าเป็นเซดริกจากแฮร์รี่
แต่ตอนนั้นรู้สึกเฉยอ่ะ พอตอนดูนี่ทำซะเคลิ้มเลย
ฮ่าๆๆๆๆ
ไปเดินดูของซื้ออะไรเล็กๆน้อยๆ ให้ตัวเองบ้าง รู้สึกผ่อนคลายดี
แต่พอกลับมาเจออะไรที่ ไปไม่เป็น เหนื่อยจัง ขออยู่เงียบๆในมุมตรงนี้ได้ไหม
ทำไมต้องเป็นแบบนี้อีกแล้ว อยากหนีไปไกลๆ
........
อยากมีพรุ่งนี้ไวๆ
อยากรู้จะมีใครบอกว่า"อยากร้องไห้ไหม"
เฮ้อ
วันนี้ขอบคุณเพื่อนๆและไม่ใช่เพื่อน(มั้ง) ที่มาอวยพร
ประมาณตีหนึ่งเห็นจะได้ มีตะขาบขึ้นห้องแมร่งตกใจ
ดีนะตัวยังเล็ก เลยฆ่าน้องไปอ่ะ ก็มันกลัวนี่
ขออโหสิให้ด้วยนะ
.........
และต้องสะดุ้งตื่นสามรอบเพราะแมสเซจเข้า
สรุปหลับไม่เต็มอิ่มเลย ลุกมาเล่นเน็ต เช็ครอบหนัง
ตอนแรกกะไปดูพรุ่งนี้หลังเลิกเรียนแต่เอาวะ วันเกิดทั้งที(งานก็ยังไม่เสร็จ)
ออกไปดูทไวไลท์ จนได้ เคยดูพรีวิวแล้ว จำได้ว่าเป็นเซดริกจากแฮร์รี่
แต่ตอนนั้นรู้สึกเฉยอ่ะ พอตอนดูนี่ทำซะเคลิ้มเลย
ฮ่าๆๆๆๆ
ไปเดินดูของซื้ออะไรเล็กๆน้อยๆ ให้ตัวเองบ้าง รู้สึกผ่อนคลายดี
แต่พอกลับมาเจออะไรที่ ไปไม่เป็น เหนื่อยจัง ขออยู่เงียบๆในมุมตรงนี้ได้ไหม
ทำไมต้องเป็นแบบนี้อีกแล้ว อยากหนีไปไกลๆ
........
อยากมีพรุ่งนี้ไวๆ
อยากรู้จะมีใครบอกว่า"อยากร้องไห้ไหม"
2008-04-24 (Thu)
ไม่ได้อัพซะนานเลย เฮอะๆ ปิดเทอมแล้วรู้สึกว่ามันผ่านไปเร็วจัง อีกแค่เดือนเดียวก็ต้องกลับไปนั่งเรียนอีกแล้ว แค่คิด ก็รู้สึกแย่ ไม่รู้ทำไม หรือว่าเป็นเพราะเรียนมาทั้งชีวิตก็เลยเบื่อล่ะมั้ง
เมื่อวานก็เพิ่งเปิดคอร์สวาเซดะใหม่ แค่กว่าจะแงะตัวเองจากที่นอนได้ก็นานอยู่ รู้สึกว่าปิดเทอมนี้จะนัวเนียอยู่กะเตียงอย่างเดียวเลย พอไปเรียนก็มึน งงๆ แค่เดือนกว่าแต่คำศัพท์หายไปจากแรมบางส่วนซะได้ แถมโดนเซนเซเรียกโครดบ่อยเลย แต่ว่าห้องที่เรียนน่าเรียนดีอ่ะเพราะได้เรียนที่ห้องสมุดเหมือนที่บูมเคยเรียน อิอิ เพื่อนใหม่ก็มีสามคน มีน้องคนนึงตอนแนะนำตัวเอาแบบอึ้งๆ น้องคนนึงสำเนียงโครดเด็กญี่ปุ่นเลย เพราะไปเรียนมาปีนึงเพิ่งกลับมา นั่งฟังน้องคุยภาษาญี่ปุ่นกะพี่ข้างๆ แล้วชอบอ่ะ อยากพูดอย่างนั้นได้บ้าง แต่ว่าคงต้องลบออกให้หมดแล้วเริ่มเรียนใหม่คงจะดีกว่านี้
รู้สึกว่ายิ่งโตขึ้นเท่าไรปัญหา อุปสรรคทุกอย่างเกิดขึ้นแบบตลอดเลย เด๋วนี้ทำไมเวลาเข้าโลกส่วนตัวชอบมีแต่เรื่องหนักๆให้คิด ไม่อยากเครียดแต่ว่าก็วางไม่ลงซักที เฮ้อ
เมื่อวานก็เพิ่งเปิดคอร์สวาเซดะใหม่ แค่กว่าจะแงะตัวเองจากที่นอนได้ก็นานอยู่ รู้สึกว่าปิดเทอมนี้จะนัวเนียอยู่กะเตียงอย่างเดียวเลย พอไปเรียนก็มึน งงๆ แค่เดือนกว่าแต่คำศัพท์หายไปจากแรมบางส่วนซะได้ แถมโดนเซนเซเรียกโครดบ่อยเลย แต่ว่าห้องที่เรียนน่าเรียนดีอ่ะเพราะได้เรียนที่ห้องสมุดเหมือนที่บูมเคยเรียน อิอิ เพื่อนใหม่ก็มีสามคน มีน้องคนนึงตอนแนะนำตัวเอาแบบอึ้งๆ น้องคนนึงสำเนียงโครดเด็กญี่ปุ่นเลย เพราะไปเรียนมาปีนึงเพิ่งกลับมา นั่งฟังน้องคุยภาษาญี่ปุ่นกะพี่ข้างๆ แล้วชอบอ่ะ อยากพูดอย่างนั้นได้บ้าง แต่ว่าคงต้องลบออกให้หมดแล้วเริ่มเรียนใหม่คงจะดีกว่านี้
รู้สึกว่ายิ่งโตขึ้นเท่าไรปัญหา อุปสรรคทุกอย่างเกิดขึ้นแบบตลอดเลย เด๋วนี้ทำไมเวลาเข้าโลกส่วนตัวชอบมีแต่เรื่องหนักๆให้คิด ไม่อยากเครียดแต่ว่าก็วางไม่ลงซักที เฮ้อ
2008-03-08 (Sat)
ตอนแรกว่าจะไม่อัพแล้วเชียว
พอไปเม้นท์ของบูมแล้วมันมือ
ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
วันนี้ไปดู 恋空 มา ไม่ไหวแล้วจริง
ฟ้าเห็นเรื่องนี้มานานและ
แต่ไม่ได้สังเกตว่ามันเรื่องเดียวกะsky of love
พอดูแล้วตอนแรกจำหน้านางเอกได้ก่อนเลย
เพราะเคยดูパパと娘 ของใหม่ นางเอกน่ารัก สวยง่ะ
ดูไปเรื่อยๆพระเอกหัวทองๆ ง่าคุ้นๆ
เหมือนรางๆใหม่ก็เคยบอกไว้ว่า 14才 เฮ้อเค้าน่ารักจริงๆง่ะ
ดูแล้วอยากร้องไห้ ทำไมฮิโระถึงรักมิกะ ได้ขนาดนี้ (สงสารรรรร)
แต่เราไม่ชอบที่นางเอกโดนข่มขืนอ่ะ มันหดหู่
แต่พอพระเอกไปลบกระดาน และโวยวายอย่างนั้น
โอ๊ยยยยย อยากไปดูอีกรอบๆๆๆๆๆๆๆๆ
น้ำตาตอนแรกที่ไหล พอหยุดไปซักพัก ก็ไหลมาอีก
แต่ตอนใกล้จบแล้วมันอยากปล่อยโฮออกมาจริงๆเลย
อึดอัด แต่ว่าเกรงใจคนรอบข้างชะมัด
ลืมเอาผ้าเช็ดหน้าไปด้วย แต่งหน้าอีก
แบ่งทิชชู่กะอีก หมดเลย กลัวตาเป็นรอยอายไลน์เนอร์ด้วย
แต่ว่ามันห้ามไม่ได้จริงๆ
ออกมาจากโลงหนังก็โอเคเพื่อนเยอะ เลิกคิด พอนั่งรถกลับ
คิดถึงหนังแล้วมันรู้สึกยังไม่พอ อยากดู อยากร้อง ง่า
เฮ้อ
ดูหนังเสร็จก็ไปกินยามาเนะ (ตอนเริ่มดูหนังท้องแอบร้องด้วย)
ไปถ่ายพูริด้วย แล้วก้อไปเดินเซลทรัลเวิด์ล
พอกลับมาไปแวะเมเจอร์ ฝนตกอีกดีนะไปหนักเท่าไร แต่แอบเปียก
เหนื่อยจัง การบ้านแมร่งสอบนิดเดียว สองหน้ากว่า ทำเอาหงุดหงิดเลยเว้ย
พอไปเม้นท์ของบูมแล้วมันมือ
ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
วันนี้ไปดู 恋空 มา ไม่ไหวแล้วจริง
ฟ้าเห็นเรื่องนี้มานานและ
แต่ไม่ได้สังเกตว่ามันเรื่องเดียวกะsky of love
พอดูแล้วตอนแรกจำหน้านางเอกได้ก่อนเลย
เพราะเคยดูパパと娘 ของใหม่ นางเอกน่ารัก สวยง่ะ
ดูไปเรื่อยๆพระเอกหัวทองๆ ง่าคุ้นๆ
เหมือนรางๆใหม่ก็เคยบอกไว้ว่า 14才 เฮ้อเค้าน่ารักจริงๆง่ะ
ดูแล้วอยากร้องไห้ ทำไมฮิโระถึงรักมิกะ ได้ขนาดนี้ (สงสารรรรร)
แต่เราไม่ชอบที่นางเอกโดนข่มขืนอ่ะ มันหดหู่
แต่พอพระเอกไปลบกระดาน และโวยวายอย่างนั้น
โอ๊ยยยยย อยากไปดูอีกรอบๆๆๆๆๆๆๆๆ
น้ำตาตอนแรกที่ไหล พอหยุดไปซักพัก ก็ไหลมาอีก
แต่ตอนใกล้จบแล้วมันอยากปล่อยโฮออกมาจริงๆเลย
อึดอัด แต่ว่าเกรงใจคนรอบข้างชะมัด
ลืมเอาผ้าเช็ดหน้าไปด้วย แต่งหน้าอีก
แบ่งทิชชู่กะอีก หมดเลย กลัวตาเป็นรอยอายไลน์เนอร์ด้วย
แต่ว่ามันห้ามไม่ได้จริงๆ
ออกมาจากโลงหนังก็โอเคเพื่อนเยอะ เลิกคิด พอนั่งรถกลับ
คิดถึงหนังแล้วมันรู้สึกยังไม่พอ อยากดู อยากร้อง ง่า
เฮ้อ
ดูหนังเสร็จก็ไปกินยามาเนะ (ตอนเริ่มดูหนังท้องแอบร้องด้วย)
ไปถ่ายพูริด้วย แล้วก้อไปเดินเซลทรัลเวิด์ล
พอกลับมาไปแวะเมเจอร์ ฝนตกอีกดีนะไปหนักเท่าไร แต่แอบเปียก
เหนื่อยจัง การบ้านแมร่งสอบนิดเดียว สองหน้ากว่า ทำเอาหงุดหงิดเลยเว้ย
